+31 (0)6 - 13 11 12 85 jasper@grandduke.nl
Selecteer een pagina

Het hoge woord is er al even uit: Danko Jones komt in februari met een nieuwe plaat, Fire Music. Met de komst van de eerste single ‘Gonna Be A Fight Tonight’ wordt het al snel duidelijk dat deze plaat anders is dan het voorgaande werk. Het is harder, het is ruiger, het is donkerder. Fire Music wordt dan ook aangekondigd met quotes als “eleven tracks of love, loss and revenge” en “the strongest Danko Jones material to date” en daar is niks aan gelogen. De enige manier waarop dit album nóg meer attitude zou kunnen hebben, is als het een eigen middelvinger zou laten groeien. Dus zodra we hoorden dat de band naar Nederland zou komen om te vertellen over het nieuwe werk, trokken we alvast onze schoenen aan.

Daarom sprak Cortonville in Amsterdam af met frontman Danko Jones en bassist John ‘JC’ Calabrese, beiden bandleden van het eerste uur. Rich Knox, die vlak voor de opnames van het nieuwe album Fire Music bij de band kwam en alweer de zevende drummer is, ontbreekt vandaag. Bij aankomst in het Amsterdamse Backstage Hotel is er van een hoog rock ‘n’ roll-gehalte nog weinig te bespeuren: geen uitgestoken Gene Simmons-achtige tong, geen geschreeuw met dichtgeknepen ogen en geen bezwete voorhoofden zoals we gewend zijn van de heren.

Nee, Danko en JC lijken de rust zelve. Danko zit achterovergeleund in zijn stoel, met Metallica’s ‘Fuel’ op de achtergrond, te genieten van een goede kop thee. JC, voor de gelegenheid netjes gekleed in een trainingspak, begint te vertellen over de tijd dat ze in Amsterdam woonden.  “Hier terugkomen voelt altijd lekker bekend. Een paar jaar geleden huurden we een appartement in de Jordaan, dan krijg je pas écht een leuke kant van Amsterdam te zien,” vertelt de bassist. “Vanmiddag hebben we weer eens geluncht met een uitsmijter. Écht Nederlands!”

Bozer, ruiger, zwaarder
Al snel gaat het gesprek over de nieuwe plaat en hoe deze een stuk minder gepolijst klinkt dan zijn voorgangers. Danko laat weten dat dat vooral aan de productie ligt.“Ik ben niet altijd tevreden geweest met de gitaarsound op een aantal oudere platen en dat is dankzij onze nieuwe producer, Eric Ratz (o.a. Billy Talent & Cancer Bats), helemaal verholpen. Hij weet precies welke sound bij welk nummer past en is gewoon écht een rock ‘n’ roll gast.” JC kan alleen maar beamend knikken tijdens het antwoord van zijn frontman. “In de periode dat we begonnen met het schrijven van de tracks luisterden we erg veel naar The Misfits. Glenn Danzig is altijd een grote inspiratiebron voor ons geweest en dat wilden we laten horen.”

Ook de teksten van sommige tracks zijn duidelijk wat donkerder van aard dan we van de Canadese rockers gewend zijn. Lyrics als “I will not forgive, I will not forget. I will bury them alive” (uit ‘Body Bags’) en “The knife will keep twisting until I die” (uit ‘Twisting Knife’) verschillen toch vrij duidelijk van het oudere werk, waarin vooral vrouwen centraal stonden. “Sinds de komst van onze nieuwe drummer Rich zijn er geen enkele spanningen meer binnen de band, voor het eerst willen we allemaal precies dezelfde kant op,” verklaart Danko. Hij zet zijn bril even recht en werpt een veelzeggende blik op JC, die wederom zit te knikken. “We hebben behoorlijk wat frustratie van ons af moeten schrijven, waardoor het de meest boze – maar ook melodische – Danko Jones plaat ooit is geworden.”

Uit alles blijkt dat de twee heren erg tevreden te zijn met het eindresultaat. JC vertelt dat Fire Music zonder enige twijfel zijn favoriete album is, hoewel hij er wel even bij moet vermelden dat elke band dat zegt over nieuw werk. Danko twijfelt nog maar laat wel vast weten dat hij voor het eerst niet bang is voor de reacties van mensen. “Tijdens interviews over het vorige album hoopte ik dat mensen het tof vonden. Natuurlijk zegt iedereen altijd dat ze het geweldig vinden, maar bij ongeveer de zesde vraag weet je wel of ze het menen of niet. Dat heb ik nu helemaal niet. Ik ben niet nerveus.” Tijdens het praten zie je dat er in zijn hoofd een paar zaken samenvallen. Een voorzichtige “oké, dit is mijn favoriete album!” volgt.

De volle honderd procent
Omdat de komst van nieuw materiaal vanzelfsprekend ook betekent dat ze weer mogen optreden, wordt de focus van het gesprek al snel verlegd naar de liveshows. “Een nieuw album en optreden gaan hand in hand. Opnemen en optreden zijn twee totaal verschillende dingen en het is allebei leuk op een compleet eigen manier,” vertelt JC terwijl hij nog een kop thee bestelt. “Tijdens opnames kun je iets precies laten klinken zoals je het in je hoofd hebt, bij shows krijg je een directe reactie van het publiek en sta je strak van de adrenaline.”

En als we het toch hebben over hoe Danko en JC zich gedragen tijdens optredens… Hoe zit dat eigenlijk? De heren zijn de hele dag tenslotte al zo rustig als een introverte singer-songwriter. Het is heel simpel, vertelt Jones:  “Je moet gewoon gáán, snap je? Ik bereid me er niet op voor. Je loopt het podium op, ziet het publiek en wat er dan gebeurt… het is gewoon een natuurlijke reactie.” Na een show is het overigens een stuk zwaarder. “Ik ben pas tevreden als ik direct na een show instort,” laat de zanger bloedserieus weten. “Na een show moet ik me moe voelen en gelijk naar bed willen. Dat is voor mij het teken dat ik me voor de volle honderd procent heb gegeven.”

Eindeloze afterparties en gesloopte hotelkamers
Geen busladingen vol gillende groupies en eindeloze afterparties dus? Het is duidelijk dat ook daar wat opgekropte frustratie zit: Danko en JC hebben beide moeite met het vinden van de juiste woorden om te vertellen hoe pathetic het is als je ‘het echte Hollywood rockster-leven’ wilt leiden. “Kun je die energie niet beter besteden op het podium? Je zou doodmoe moeten zijn, kapot. Je moet in elkaar zakken. Zestig procent van je energie gebruiken bij de show en de resterende veertig om te feesten en te zuipen? Fuck dat.” Ook over het slopen  van hotelkamers en ander vandalisme zijn ze het snel eens:  “Het is kinderachtig, je bent toch geen jochie van zeven? Bovendien zijn er altijd mensen die alle shit achter jouw reet moeten opruimen en betaal je uiteindelijk alles zelf. Zielig.”

En dat laatste punt zegt misschien wel het meeste over de aanpak en de houding van Danko Jones als band. JC deed tot een paar jaar geleden zelf het management van de band, een taak die nu is overgenomen door hun label Bad Taste Records. De gehele financiële administratie hebben ze nog wel in eigen hand. “We zouden niet de eerste band zijn die geen idee heeft van hoeveel geld er binnenkomt en waar het uiteindelijk heengaat. Wij realiseren ons wat het verdiende geld waard is en zullen dan ook niet snel een stylist meenemen op tour…Weet je hoe duur dat is?!”

Over touren gesproken… Met een nieuw album op zak hopen wij natuurlijk dat Danko Jones volgend jaar ook weer te vinden is in Nederland. Met een glimach op zijn gezicht drukt JC ons op het hart dat we ons echt geen zorgen hoeven te maken. “Nederland slaan we natuurlijk niet over! We hopen in de zomer een aantal festivals mee te pakken en komen sowieso langs voor wat clubshows. Maar daarover later meer…”

Lees het interview op Never Mind The Hype >>